یار مهربان

عاشق که باشی وقتی در 16 سالگی عاشق هستی اسمش را همه جا مینویسی و دورش قلب میکشی...حتی گاهی اول اسمش را مینویسی با انگشتانت دورش قلب درست میکنی و عکس میگیری و خوشحالی...عکسش را لای دفتر شعرت میگذاری و گاه گاهی یواشکی دور از چشم دیگران با عشق پاک و بی آلایشت نگاهش میکنی با چشمانش حرف میزنی تا شاید او صدای ذهنت را بشنود و یکهو بی مقدمه در ذهنش خطور کنی ....دلت میخواهد او هم برایت دلتنگ شود و گاهی نیمه شب ها که به یادش اشک میریزی برایت پیام کوتاهی بفرستد و بگوید هنوز هم دوستت دارد تو با تمام عشق کودکانه ات صندوقچه ی مهرش را در زیباترین چشمه ی قلبت قرار میدهی و همیشه برایت با ارزش میماند وقتی نگاهش میکنی آن چشمه ی جوشان با سرعت بیشتری جریان دارد و شور و حال وجودش جانت را مینوازد وقتی عاشق باشی تمام دلخوشی هایت میشود حرف زدن های گاه و بیگاهش دیدار های کوتاه و شورانگیز و دمی نشستن در کنارش دوست داری هر بار به او بگویی دوستت دارم اما تمام احساست تمام محبت قلبت در چشمانت لبریز میشود و میخواهی با مردمک چشمت به او بفهمانی هنوز هم صادقانه دوستش داری دلت میخواهد زل بزنی به چشم هایش و توهم بخوانی راز مهر و محبت را....عاشق که باشی دوست نداری حرف های دیگران را باور کنی دلت میخواهد به نوای قلبت گوش دهی یار مهربان...

کمی با من مدارا کن... سخت است ببازی تمام احساس پاکت را و هنوز نفهمیده باشی اصلا دوستت داشت؟! هیچ کس از عشق سوغاتی بجز دوری ندید... دور بودنت خیلی اذیتم میکنه میدونم سرت شلوغه وقت نداری کار داری ولی فقط یکمم برای من وقت بزار...سهم من از تو دلتنگی بی پایان است. هیچوقت هیچکسو تو زندگیم اینهمه دوست نداشتم دور بودن هیچکس اینقدر ناراحتم نکرده چرا نمیتونم ببینمت مهلاجون؟! چقدر باید گریه کنم؟ چرا تو یادم نمیکنی؟ چرا باید من همیشه دنبال بهانه برای پیام دادن یا زنگ زدن به شما باشم ؟ جواب همه ی این سوالا مشخصه چون فقط منم که خیلی دوست دارم شما دلت برام تنگ نمیشه خب نبایدم بشه دور و بر شما بهتر از من زیاده بعدم شما معلمی چرا باید دلتنگ شاگردت باشی من میتونم به تو به عنوان یه دوست نگاه کنم ولی تو نمیتونی تو منو دوست خودت نمیدونی...چقدر من خوش خیالم یار مهربان...